منارجنبان اصفهان

Posted By : helmayazd/ 239 1

یکی از بناهای با ارزش و منحصر به فرد اصفهان، بنای تاریخی منارجنبان است. این بنا مربوط به سال ۷۱۶ هجری قمری است که زیر ساختمان و بالای مقبره نصب شده است. این بنا از یک ایوان با دو مناره و صحن پیرامون تشکیل شده است که بر روی مقبره یکی از عرفای قرن هشتم هجری قمری به نام عمو عبد الله کارلادانی ساخته شده است. این بنای ارزشمند به شماره ۳۴۹ در سال ۱۳۲۱ هجری در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

یکی از بناهای با ارزش و منحصر به فرد اصفهان، بنای تاریخی منارجنبان است. این بنا مربوط به سال ۷۱۶ هجری قمری است که زیر ساختمان و بالای مقبره نصب شده است. این بنا از یک ایوان با دو مناره و صحن پیرامون تشکیل شده است که بر روی مقبره یکی از عرفای قرن هشتم هجری قمری به نام عمو عبد الله کارلادانی ساخته شده است. این بنای ارزشمند به شماره ۳۴۹ در سال ۱۳۲۱ هجری در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

منارجنبان یا همان آرامگاه شیخ عبدالله گارلادانی در شش کیلومتری باختر شهر اصفهان (جاده نجف آباد) قرار گرفته که البته پیش از این روستایی به نام كاردالان بوده که اکنون بدلیل گسترش شهر٬ جزء اصفهان به حساب می آید. سنگ نبشته سنگ قبر آن سال ۷۱۶ هجری را نشان می دهد که تاریخ بنا نیز مربوط به همین سال است، لیکن مناره های بنا در ابتدای سده دوازده هجری (پایان دوره صفویه) بر آن افزوده شده است.

شهرت بنا به دلیل نوسانی است که هنگام تکان دادن یکی از مناره ها در سازه بنا ایجاد می شود. در واقع با تکان دادن مناره٬ مناره به نوسان درمی آید و هم زمان با آن مناره دیگر و در نتیجه کل ساختمان به نوسان می افتد. (حتی خود سنگ قبر که اگر روی آن ظرف آبی قرار دهید لرزش آب داخل آن را به موقع تکان دادن مناره ها مشاهده خواهید کرد.)

یکی از دلایل این نوسان را می توان در سازه مناره جستجو کرد و می توان بیان کرد که مناره ها را به گونه ای ساخته اند تا مقاومت لازم را در برابر بارگذاری جنبشی ناشی از تکان دادن مناره داشته باشند. وجود دو درز که بین ساقه هر مناره و پشت بام قرار دارد و در هر جهت برابر ۳ سانتی متر است٬‌ باعث می گردند تا هر مناره بتواند به آسانی نوسان کرده و ضربه خود را بر کل سازه آرامگاه وارد نماید.

کلاف های چوبی به شکل قاب مربعی نیز که در بالا و پایین ساقه مناره قرار داده اند٬‌ می توانند نقش یک تکیه گاه انعطاف پذیر را در بدن مناره ایفا نمایند. منارجنبان٬ بنایی شگفت انگیز در شهر اصفهان٬ تنهای بنای موجود با این ویژگی در اصفهان نیست و همتای آن٬ مناره های سردر مسجد جامع اشترجان (۳۵ کیلومتری باختر اصفهان) است که تاریخ بنای آنها نیز هم زمان با این بنای تاریخی است.

c6cbbedc3ccb9a13847c5dce65183af6

سقف بنا با کاشی کاری های لاجوردی و فیروزه ای پوشانده شده و چشم هر بیننده ای را به خود خیره می کند. بر فراز این بنا که از شاهکارهای معماری ایران است، دو مناره ی زیبا قرار گرفته که ارتفاع هرکدام از سطح زمین ۱۷.۵ متر و پهنایشان هم ۹ متر می باشد.

نکته مهم در مورد این بنا این است که با حرکت دادن یک مناره نه تنها مناره دیگر، بلکه کل بنا مرتعش می شود. جهانگردانی که به نقاط مختلف دنیا سفر کرده اند، در مشاهدات خود مناره هایی را معرفی کرده اند که در نقاط دیگر جهان، همین خصوصیت را داشته اند. در کشورهای عراق و عربستان هم منار جنبان های زیادی وجود دارد. آنچه مسلم است، این بنا با چنین هدفی طراحی نشده و از این رو حرکت دادن بیش از حد آن، باعث تخریب این اثر تاریخی و ارزشمند خواهد شد. در حال حاضر از این اثر تاریخی، به شدت مراقبت و حفاظت می شود.

از داخل ایوان این بنا، باید به وسیله پلکان مارپیچی بالا رفت تا به پشت بام و مناره ها رسید. در سالیان گذشته، بازدیدکنندگان منارجنبان، آزادانه تا بالای مناره‌ها می رفتند و اقدام به تکان دادن آن می کردند، اما در سال های اخیر، مسئولان برنامه ای ترتیب داده اند که در هر نیم ساعت یک نفر از راهنمایان که آشنا به مقدار نیروی لازم برای تکان دادن مناره ها است، به بالای یکی از مناره ها رفته و آن را تکان می دهد تا بازدیدکنندگان به خوبی اهتزاز آن را مشاهده کنند و در عین حال از ایجاد آسیب های احتمالی به بنا نیز پیش گیری شود.

Monar_Jonban_Isfahan_Aarash_4

تکان خوردن مناره های منارجنبان، تا مدت ‌ها برای دانشمندان سوال برانگیز بود. معماری اسرار آمیز این بنا برای بسیاری، هنوز هم در هاله ای از ابهام باقی مانده‌ است. منطقی ‌ترین علتی که برای تکان خوردن مناره‌ها وجود دارد، پدیده فیزیکی تشدید یا پدیده زئوناس است.  به بیان ساده تر می توان گفت که مولکول های هر جسمی در حال تحرک هستند، برخی متحرک تر و برخی کم جنب و جوش بوده و فقط کافی است تکانی به آن بدهیم و نیرویی وارد کنیم تا به جنب و جوش بیافتند. با تکان دادن یک مناره، مناره دیگر که کاملا شبیه به آن یکی مناره است هم می جنبد و نیروی وارد شده بر یک مناره، در تمامی ساختمان پخش می شود و همه بنا را به لرزه می اندازد. چون مناره‌ ها، سبک معماری مشابهی دارند، تکان خوردن یکی روی دیگری اثر می ‌گذارد. اما هنوز هم دلیل تکان خوردن منارجنبان، با قطعیت مشخص نشده است.

طی سالیان اخیر، سازمان میراث فرهنگی اصفهان، تلاش بسیاری برای رفاه بازدیدکنندگان این بنای تاریخی انجام داده است. پس از ورود به این مکان، با محوطه ای سرسبز و سنگ فرش شده، رو به رو میشویم که در اطراف آن فروشگاه کوچکی وجود دارد که بستنی و تنقلات به فروش می رساند. در ایام تعطیلات، فروشگاه های موقتی جهت فروش سوغات و کتابچه های راهنمای بناهای تاریخی اصفهان، در محوطه این بنا دایر می شود. چایخانه سنتی، وضوخانه، سرویس بهداشتی و یک نمازخانه کوچک جهت برپایی نماز، از دیگر امکاناتی است که برای این مکان دیدنی فراهم شده است.

نظرات خود را با ما در میان بگذارید!

اورامان

Posted By : helmayazd/ 431 0

اورامان سرزمین ترانه های معطوف به طبیعت سرزمین شاعران طبیعت دوست، سرزمین ادبیات شفاهی و نانوشته و سرزمین عرفان و تصوف بوده است. اورامان در گذشته به علت صعب العبور و کوهستانی بودن ارتباطات چندان زیادی با نواحی دیگر نداشته و همین امر نوعی ایزولاسیون اجتماعی و جغرافیایی را بر ساکنین آن تحمیل نموده است. با این حال ضرورت های زندگی این ارتباطات را روز به روز بیشتر کرده و وسعت بخشیده است. هنوز اوضاع اورامان به علت موقعیت جغرافیایی سخت، کم توجهی مقامات دولتی در مرکز (مخصوصا در زمینه ی برقراری ارتباطات جاده ای مناسب و استاندارد) و عدم سرمایه گذاری بخش خصوصی در عرصه ی مختلف (از جمله توریسم) تا نقطه مطلوب فاصله ی زیادی دارد.گرچه زبان، فرهنگ و و آداب و رسوم مردم اورامان تفاوت های چشمگیری با سایر مردم مناطق کردنشین ندارد، با این حال دارای ویژگی های منحصر به فرد خود بوده که حتی موسیقی سنتی کردی برای گردشگران می تواند جذاب و دیدنی باشد.

از جاذبه های فرهنگی اورامان و موسیقی سنتی کردی چه میدانید؟

اورامان سرزمین ترانه های معطوف به طبیعت سرزمین شاعران طبیعت دوست، سرزمین ادبیات شفاهی و نانوشته و سرزمین عرفان و تصوف بوده است. اورامان در گذشته به علت صعب العبور و کوهستانی بودن ارتباطات چندان زیادی با نواحی دیگر نداشته و همین امر نوعی ایزولاسیون اجتماعی و جغرافیایی را بر ساکنین آن تحمیل نموده است. با این حال ضرورت های زندگی این ارتباطات را روز به روز بیشتر کرده و وسعت بخشیده است. هنوز اوضاع اورامان به علت موقعیت جغرافیایی سخت، کم توجهی مقامات دولتی در مرکز (مخصوصا در زمینه ی برقراری ارتباطات جاده ای مناسب و استاندارد) و عدم سرمایه گذاری بخش خصوصی در عرصه ی مختلف (از جمله توریسم) تا نقطه مطلوب فاصله ی زیادی دارد.گرچه زبان، فرهنگ و و آداب و رسوم مردم اورامان تفاوت های چشمگیری با سایر مردم مناطق کردنشین ندارد، با این حال دارای ویژگی های منحصر به فرد خود بوده که حتی موسیقی سنتی کردی برای گردشگران می تواند جذاب و دیدنی باشد.

گویش:
در اورامان مردم عموما به دو گویش هورامی یا گورانی و جافی یا سورانی صحبت می کنند. علیرغم تفاوت های گرامری، فونتیک و دایره لغات نسبتا متفاوت، متکلمین این دو گویش عموما و بدون آن که کلاس مخصوصی را گذرانده باشند و صرفا به حکم همسایگی، کلام و سخن همدیگر را درک کرده و به دلایل تاریخی اغلب هورامی زبان ها قادرند به گویش جافی نیز صحبت نمایند. تاریخ بخش مهمی از ادبیات مکتوب اورامان مخصوصا شعر و موسیقی سنتی کردی، به گویش هورامی نوشته است. اغلب مکتوبات پیروان آیین یاری از جمله دفتر موسوم به دیوان گوره و سرانجام به گویش هورامی نگاشته شده است. به نظر می رسد که تا حدود دو قرن گذشته، گویش هورامی در میان گویش های چهارگانه زبان کردی، گویش منتخب نخبگان و ادبای کرد بوده باشد، زیرا حوزه ادبی این گویش بسیار فراتر از حوزه جغرافیایی آن می باشد. برخی معتقدند که گویش هورامی در حقیقت همان زبان مادی است که اصل و ریشه ی آن زبان آریانی قدیم یا آنزان می باشد. جاف زبان ها عموما در بخش های جنوبی و شرقی اورامان سکونت داشته و تاریخا کشاورز و دامدار بوده اند، در حالیکه مسکن هورامی زبان ها عموما بخش های شمالی و غربی بوده و اغلب پیشه ی باغداری را برگزیده اند. در برخی مقاطع تاریخی، این تفاوت های گویشی به دستاویز و بهانه ای تبدیل شده و برخی منافع خود را از کانال برجسته کردن آن ها تامین کرده موجبات درگیری و منازعاتی فراهم نموده اند. خوشبختانه حدود پنجاه سال گذشته، تاریخ اورامان دیگر شاهد چنین درگیری هایی نبوده است.

ترانه ها:

موسیقی سنتی کردی یا ترانه های اورامانی که در اصطلاح محلی به گورانی معروفند، بسیار متعدد و متنوع اند و از جذاب ترین جاذبه های فرهنگی اورامان به شمار می روند. این ترانه ها عمدتا موسیقی به همراه نداشته و فقط با صوت و آهنگ خوانده می شوند. مضمون بخش مهمی از این ترانه ها را عشق و عرفان تشکیل می دهد. زن، طبیعت و مراد و نیز عزیزان از دست رفته منشا بسیاری از ترانه ها و آوازهای فولکوریک در اورامان می باشند.

موسیقی:

در اورامان قدیم غیر از نوعی نی، که در اصطلاح محلی به آن لولی یا شمشال گفته می شود و دف از آلات موسیقی دیگری استفاده نشده است. این دو وسیله هم عموما در مراسم مذهبی کاربرد داشته اند. با نی چندین نوع آهنگ نواخته می شود که معروف ترین آن ها چمری و سحری می باشند. وسیله ی نواختن موسیقی در نزد پیروان آیین یاری موسوم به تنبور است و قدمت طولانی دارد. اخیرا برخی افراد، ترانه های اورامان را همراه با به کار گیری آلات مختلف موسیقی سنتی کردی می خوانند که با استقبال رو به رو شده است.

شعر:

در قیاس با سایر مناطق کرد نشین شاید بتوان گفت که تعداد شاعران اورامان بیشتر بوده است. یکی از دلایل این امر آن است که تا حدود 100 سال قبل برخی شاعران مناطق دورتر از اورامان نیز با لهجه ی گورانی شعر سروده اند. مضمون شعر شاعران اورامان نیز عمدتا عاشقانه، عارفانه و طبیعت دوستی است. گاهی اوقات جریان یک واقعه ی مهم (مثلا جنگ) توسط افرادی در قالب شعر ریخته شده تا قدرت ماندگاری بیشتری پیدا کند. شاهنامه ی فردوسی و بسیاری از منظومه های عاشقانه مانند منظومه لیلی و مجنون، شیرین و فرهاد و… به لهجه ی هورامی ترجمه گردیده و سینه به سینه نقل شده اند. از معروف ترین شاعران این ناحیه در موسیقی سنتی کردی، می توان به خانای قبادی، صیدی هورامی، بیسارانی، مولوی تاوگوزی، میرزا شفیع و میرزا عبدالقادر پاوه ای و… اشاره نمود. دیوان گوره ها و سایر دفاتر پیروان آیین یاری نیز عموما در قالب شعر بیان شده اند.

رقص و سماع یا ذکر: از دیگر جاذبه های فرهنگی اورامان و جاذبه های گردشگری اورامان برای هر رهگذری رقص و سماع است. این دو مراسم در عین این که ماهیتا متفاوتند و یکی جنبه دنیوی و شادی آور رقص و دیگری جنبه ی معنوی و عرفانی دارد. ذکر اما از نظر ظاهر شباهت هایی با هم دارند. رقص در اورامان انواع مختلف دارد و عمدتا به طور دسته جمعی اجرا می شود. رقص موسوم به رش بلک نوعی از رقص است که در آن زن و مرد به طور مختلط با هم دیگر می رقصند. به دلایل خاص این نوع رقص اکنون نمود ظاهری چندانی در انظار عموم ندارد. سماع یا ذکر نیز بیشتر در خانقاه ها و تکایا و عمدتا توسط مردان و به طور دسته جمعی اجرا می شود. گاهی اوقات در مراسم ذکر برخی دچار حال می شوند و دست به اعمالی (مانند خوردن تیغ یا شیشه، سنگ، زدن چاقو یا خنجر به خود یا دیگران) می زنند. این مراسم هنوز در برخی تکایا و خانقاها و در روزها و شب های خاصی از هفته برگزار شده و موردتوجه برخی گردشگران داخلی و خارجی می باشد.

  • لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم

  • صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله

  • در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز

  • کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته، حال و آینده شناخت فراوان جامعه